آیا ایران به کویت و بحرین، حمله پیش دستانه خواهد کرد؟ + (ویدئو)

چکیده‌ی بخش اول تحلیل ارائه‌شده امشب به شرح زیر است:

این تحلیل سیاسی، ضمن هشدار نسبت به تبلیغات فضای مجازی دربارهٔ «حمله پیش‌دستانه» ایران به کویت، بحرین و امارات، آن را یک انحراف و توطئهٔ دشمن می‌داند که از زبان دوستان مطرح می‌شود. استاد امیری با اشاره به اشغال کویت توسط صدام (۱۹۹۰) و سرانجام فاجعه‌بار آن در «اتوبان مرگ»، این اقدام را به‌شدت خطرناک و به‌ضرر ایران می‌داند، چراکه باعث شکل‌گیری ائتلاف جهانی علیه ایران و از دست رفتن حقانیت دفاع مشروع می‌شود.

این تحلیل استاد امیری بر این نکته تأکید دارد که ایران در شرایط کنونی در جایگاه «دفاع مشروع» قرار دارد و جامعهٔ جهانی (به جز دولت‌های مزدور) از این حق حمایت می‌کند، اما حمله برای تصرف و اشغال کشورهای مستقل، ایران را متجاوز معرفی کرده و هزینه‌های سنگینی به همراه خواهد داشت. در مقابل، گوینده بر حق ایران برای هدف قرار دادن مبدأ هرگونه حملهٔ نظامی (در صورت تجاوز دشمن از خاک آن کشورها) تأکید می‌کند و ضمیمه کردن خاک دیگران را مردود می‌شمارد.

در پایان، ضمن تمجید از خرد و شجاعت ملت ایران و تأکید بر آموزه‌های مکتب عاشورا، بر لزوم اتکا به تصمیمات خردمندانه، شورای عالی امنیت ملی و ولی‌فقیه در امور جنگ و صلح تأکید شده و از هرگونه حرکت شتاب‌زدگی که وجههٔ ایران را به متجاوز تغییر دهد، پرهیز داده شده است.

چکیده‌ی بخش دوم تحلیل سیاسی (بیان شده توسط استاد امیری) به شرح زیر است:

استاد امیری در این بخش، تهدید جدید ترامپ را که به ازای هر حمله‌ی ایران به کشتی‌ها، یک پل یا نیروگاه را نابود خواهد کرد، «اعلام جنگ همه‌جانبه» ارزیابی می‌کند و معتقد است ترامپ از ابتدا برای نابودی حکومت و تجزیه‌ی ایران آمده بود، نه برای تفاهم. در مقابل، ایشان بر آمادگی کامل نظامی ایران (موشک‌ها، پهپادها و شهرهای موشکی کشف‌نشده) تأکید کرده و هرگونه عقب‌نشینی یا مذاکره‌ی تحقیرآمیز را مردود می‌شمارد.

استاد امیری سپس به سناریوهای سپاه اشاره می‌کند: سناریوی حداقلی (هدف قرار دادن تجمعات نیروهای آمریکایی برای افزایش تلفات آن‌ها) و سناریوی حداکثری (هدف قرار دادن ناوهای آمریکایی بدون مماشات) که در صورت ادامه‌ی تهدیدها اجرایی خواهد شد. ایشان همچنین از شناسایی اموال ترامپ و خانواده‌اش در منطقه و نیز منافع پادشاهان میزبان پایگاه‌های آمریکا خبر می‌دهد و تأکید می‌کند که تنها با تهدید جان و مال آن‌ها می‌توان واشنگتن را به عقب‌نشینی واداشت.

در بخش پایانی، استاد امیری با ذکر نمونه‌هایی از اظهارات مقامات ایرانی (ولایتی، قالیباف، فرمانده سپاه) بر هماهنگی کامل میان نیروهای مسلح، دولت و رهبری تأکید می‌کند، اما به‌شدت نسبت به توییت‌ها و مصاحبه‌های «بدموقع» برخی مسئولان (به‌ویژه وزیر خارجه و رئیس‌جمهور) هشدار می‌دهد که قیمت نفت را کاهش داده و فشار بر آمریکا را خنثی می‌کنند. در نهایت، بر ضرورت اتحاد، پرهیز از اختلاف‌افکنی و اتکا به قدرت نظامی برای پیروزی نهایی تأکید می‌شود.
.