«از حکمت تا هوش مصنوعی»؛ نگاهی نو به مسیر تکامل آموزش در جهان امروز

کتاب تازه‌منتشرشده‌ی «از حکمت تا هوش مصنوعی: مسیر تکامل آموزش در جهان امروز» اثر کورش دکامئی، سفری اندیشه‌ورزانه از آموزش سنتی تا عصر هوش مصنوعی را روایت می‌کند و با نگاهی فلسفی و انسانی، مفهوم آموزش را در جهان پرشتاب معاصر بازخوانی می‌کند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی تاف‌نیوز، کتاب «از حکمت تا هوش مصنوعی: مسیر تکامل آموزش در جهان امروز» تازه‌ترین اثر کورش دکامئی است که با نگاهی تحلیلی و ژرف‌نگر، سیر تحول آموزش از دوران حکمت و فلسفه تا عصر دیجیتال و فناوری‌های نوین را بررسی می‌کند.
این کتاب ۱۵۶ صفحه‌ای با محوریت «انسان به عنوان کانون فرایند آموزش»، در هفت فصل تدوین شده و موضوعاتی همچون تاریخ آموزش، یادگیری مادام‌العمر، عدالت آموزشی، چالش‌های نظام‌های نمره‌محور و نقش هوش مصنوعی در آینده آموزش را با زبانی علمی و روان تحلیل می‌کند.
دکامئی در این اثر، آموزش را فراتر از ابزار مهارت‌آموزی دانسته و بر «آموزش به مثابه پرورش انسان اندیشمند و خلاق» تأکید دارد. او با نقد نظام‌های حافظه‌محور، به ضرورت تحول در شیوه‌های یادگیری و ارزیابی دانش‌آموزان و دانشجویان اشاره کرده است.
کتاب «از حکمت تا هوش مصنوعی» توسط انتشارات اروانه در سال ۱۴۰۴ و با قیمت ۲۷۰ هزار تومان منتشر شده است. این اثر با نثری تأمل‌برانگیز، خواننده را به بازاندیشی در مفهوم آموزش و نقش آن در آینده بشر دعوت می‌کند.
کتاب مذکور در هفت فصل تنظیم شده است؛ در فصل نخست با عنوان «آموزش در آینه تاریخ و حکمت»، به ریشه‌های فلسفی و تاریخی تعلیم پرداخته می‌شود. فصل دوم، «تولد آموزش نوین و نهادهای رسمی» را بررسی می‌کند و در فصل سوم، نویسنده به «آموزش در عصر دیجیتال» و تأثیر فناوری‌های نوین بر یادگیری می‌پردازد. فصل چهارم با محور «یادگیری مادام‌العمر و مهارت‌محور»، بر ضرورت توانمندسازی انسان در دنیای متغیر امروز تأکید دارد. در فصل پنجم، موضوع «هوش مصنوعی و آینده آموزش» مورد واکاوی قرار گرفته و فصل ششم به «آموزش و عدالت اجتماعی» اختصاص یافته است. سرانجام در فصل هفتم، دکامئی با نگاهی ژرف به «بازاندیشی در مفهوم آموزش»، مخاطب را به تفکر درباره ماهیت واقعی یادگیری دعوت می‌کند. در پایان کتاب نیز «سخن پایانی» و «منابع و مآخذ فارسی و انگلیسی» آورده شده است.
نویسنده در مقدمه کتاب «از حکمت تا هوش مصنوعی»، آموزش را بنیادی‌ترین رکن توسعه فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جوامع می‌داند و بر ضرورت بازاندیشی در شیوه‌های یادگیری تأکید می‌کند.
او با اشاره به چالش‌هایی چون نمره‌محوری و حافظه‌گرایی، آموزش را فرایندی انسانی می‌خواند که باید بر پرورش تفکر، خلاقیت و زیست آگاهانه تمرکز داشته باشد.
کورش دکامئی در این اثر، ضمن بررسی تاریخ و فلسفه آموزش، نگاه خود را به سوی عصر دیجیتال و نقش هوش مصنوعی در آینده یادگیری گسترش داده و تأکید می‌کند: «جهان امروز به آموزشی نیاز دارد که بتواند انسان‌ها را برای زندگی بهتر در دنیایی پیچیده آماده سازد.»